NIGHT MOVES (La noche se mueve) -1975-

Arthur Penn zuzendariaren detektibe pelikula setentero ona!
Gene Hackman dugu protagonista. Aktoresa ohi batek bere alaba buruarina (por no decir pelandrusca...) bilatzeko kontratatuko du. Lana aurrera daramala, arazo pertsonal batzuk ere konpondu beharko ditu.
Noski, ezer ez da dirudiena...
Melanie Griffith eta James Woods gazte gazte batzuk ere ikus ditzakegu.
ONENA: Gidoia, Hackman eta dialogo batean Eric Rohmer zuzendariari egiten zaion kritika: " No me gustan sus peliculas. Es como mirar como crece una planta." Jojojo!
TXARRENA: ...
BITXIKERIA: Hackman-en emaztearena egiten duen aktoresak, ETB-2 ko pasalo programan ateratzen den (edo zen) neska baten krixton antza zeukan!!! Ea argazkiak lortzen ditudan!!

LA FLAQUEZA DEL BOLCHEVIQUE -2003-

Celda 211-ren harira, Luis Tosar-en 2003 ko filme hau ikusi dut.
Garrantzirik gabeko auto ixtripu batek hainbat gartakari ekarriko ditu jarraian, horrela, kasualitatez, gizon amargatu batek neskatxa gazte polit bat ezagutuko du, erlazio berezi bat garatuz.
Behin baino gehiagotan ikusi dugun "lolita"-ren istorioa da honako hau. Maria Valverde gaztearen ezagutaraztea suposatu zuen eta Luis Tosar-en intarpretazio aipagarrietako bat da.
Pena merezi du.
ONENA: Tosar eta Valverde.
TXARRENA: Tosar-en lan azpimarragarri guztiek amargatu edo "kabroi" puntu hori dute (Los lunes al sol, te doy mis ojos, celda 211, hauxe bera...). Gai izango ote da beste paper batzutan nabarmentzeko?...
BITXIKERIA: Protagonistak kotxean Extremoduro entzuten du!!

GIGANTE -2009-

Bi pertsoanai bakartiren arteko amodio istorio txiki eta polita da honako hau baina ooooooooooossssooooooooo motelaaaa...
Supermerkatu bateko segurata bat, kamerak kontrolatzen aritzen dena, garbitzaile batetaz maitemintzen da, horrela, ezer esateko ausardirik ez duenez, egunero jarraitu egingo dio, hark jakin gabe bera babestuz.
Pelikula argentinar hau ia ia pelikula mutua da, eta hitzegiten duten bakoitzean asko kostatzen da ulertzea, oso azentu itxia bait dute.
ONENA: Protagonista eta bere Motorhead eta Biohazard-en kamisetak!!!
TXARRENA: Batez ere oso motela dela.
BITXIKERIA: Irakurri dudan beste kritika baten arabera, aurtengo Berlin-eko jaialdi aspergarriko gauza onenetako bat izan omen zen... Nolakoak ote ziren orduan beste filmeak?!!!

2012 -2009-

Ez da inor dezepzionatuko pelikula honekin. Espero genuen guztia ematen digu filmeak: Entretenimendua, efektu berezi txundigarriak, abentura, pertsonai eta egoera topiko guztiak, mezu moralista, txikizioa, beti juxtu juxtu libratze hori, betiko amaierako txalo horiek heroiarentzat, haurrak, berradiskitzea, beti salbatzen den txakurtxoa, presidente eredugarria, familiarren agur emotiboak...
Gidoia? Zertarako? pffffff... Behin bat egin zuten eta berbera erabiltzen dutela uste dut beti filme mota hauetan.
ONENA:
-Esperotakoa ematen digu, efektu berezi izugarriak. Oscar-etara fijo!
-Beste filme batzuengatik gustoko dugun John Cusack-en popularitatea igoko da.
TXARRENA:
-Pelikula berdina 10.000 aldiz ikusi dugu.
-Hamar minuturo pentsatzen duzu: " Si hooooombreeee!!!!" baña parre pixkat egiten duzu...
-Suntsitu daitekeen guztia suntsitu du Emmerich-ek oraingo honetan, nola gaindituko du hau hurrengoan???
BITXIKERIA:Ba zen ba, C+ eko telesail hura "BLUSH" ?? Aldizkari batean lan egiten zuten haien komedia hura? Ba hango zuzendari empanatuarena egiten zuena ikus dezakegu...

MOON -2009-

Ilargiko energia estazio batean lan egiten duen langile bakarra da Sam Rockwell-en pertsonaia. 3 urteko kontratua bete beharko du bertan, erreleboa iritsi arte. Baina noski, beti bezela gauza arraroak gertatzen hasiko dira...
Beti gustatu izan zait zientzia-fikzioa ("balizko geroa" ofizialki...)eta egia esan, lehenengo postuetan ipini da pelikula hau nire gustokoenetan.
Azkenengo urteetan efektu berezietan oinarritu dira filme hauek baina aspaldiko partez pelikula ausart eta interesgarria dugu hau, ideia onetan oinarritua eta gertakariak datozen bezala azalduz, hain modan dagoen amaierako sorpresara jo gabe.
Zuzendariak genero honetan ditugun erreferentziekin jolasten du eta hankaz gora jartzen dizkigu, horretarako pare bat "truko" maixuki erabiliz. Nabarmena da Kubrick-en "2001: Una odisea en el espacio" eta Tarkovski-ren "Solaris"-en erabilera baina "vuelta de tuerca" (azkoin biraketa, jujuju...) bat gehiago ematen dio istorioari.
Sam Rockwell aspalditik da aktore promesa horietako bat ("Confesiones de una mente peligrosa" eta "Los impostores" esaterako). Maiz azaldu du bere talentua baina badirudi oraindik "boom" hori falta zaiola. Ez nintzateke harrituko datozen Oscar-etan izendatua izango balitz.
Aurtengo Sitges-eko jaialdian arrasatu egin du pelikulak: pelikula, aktore, gidoi eta produkzio diseinu onenari saria!
ONENA: Aspaldiko partez kalitatezko zientzia-fikzioa
TXARRENA: Urriak 9-an estreinatu zain nengoen baina hemen ez dute INON ipini!! Egunkarian inguruko kartelera guztiak begiratu eta EZER EZ!! Jende askori oharkabean pasatuko zaio. LASTIMA!!!
BITXIKERIA: Zuzendaria oso ausarta izan da:
-Bere izena aldatu du, David Bowie musikariaren semea izateak eraginik izan ez zezan.
-Kevin Spacey handia proiektuan parte hartzeko irrikitan omen zegoen baina zuzendariak halako aurpegi ezagunik nahi ez zuenez, ordenagailuari ahotsa jartzearekin konformatu behar izan zuen!

FROZEN RIVER -2008-

Azken zine independiente onenaren muestra bat dugu Frozen River hau. 2008 Sundunce festibalean pelikula onenaren saria eraman zuen eta Oscar-etan 2 izendapen izan zituen.
Hasiera batean antena 3-en bazkalondotan ematen dituzten pelikula hoietako bat ematen du, baina aurrera doan ahala kalitatezko drama bihurtzen da.
New York estatuko iparraldean, Canadaren mugan, bizi den emakume baten istorioa azaltzen da. Gizonak bi semerekin bertan behera utzita, gogorrak pasa beharko ditu aurrera ateratzeko.
Paisaia hotzak, ibai izoztua, Mohauk-en erreserba, etorkinak, pobrezia, erlazio bitziak, drama...
Guzti hori ikus dezakegu "madre coraje" honen filmean.
ONENA: Melissa Leo aktoresa protagonista. Zeharo sinesgarria baina istorio tristea.
TXARRENA: Lehen aipatuta bezala itxuraz telefilme txungo horietako bat dirudiela hasieran...
BITXIKERIA: Fargo eta Thelma & Louise baten nahasketa bezala definituko nuke. Noski maila apalagoan...

CLEANER -2007-

Nahiz eta bi aktore haundi izan (Samuel L. Jackson eta Ed Harris) zuzendari pakete batekin eta istorio zeharo "predecible" (esukeraz "aurresangarri" da baina hori jartzen ba det no lo entiendo ni yo...) batekin oso zaila da pelikula aurrera ateratzea baño bueno, bi hoiei esker arratsalde pasa egiteko moduko pelikula dela esan daiteke...
Renny Harlin: zer esan zuzendari haundi (ejem...) honi buruz. "
-"La isla de las cabezas cortadas": Pffffffffffffff...
-"La jungla de cristal 2": sagako txarrena por mucho...
-"Máximo riesgo": Sintiendolo mucho por Stallone, pfffffff...
-"Memoria letal": Bueno, pentsatu nun, igual akziozko pelikulai neurria hartzen ari da pixkanaka...
-"Deep blue see": Marrazo superdotado haien pelikula...pffff...pffff...
-"Driven": Stallone en la formula 1. jajajaja, pffffff,pfffff,pfffff...
En fin... voy a parar...
ONENA: Protagonistek eramangarri egiten dute pelikula.
TXARRENA: Minuto 1 de partido, badakizu zein den gaiztoa.
BITXIKERIA: Zuzendariak ez du ohi bezain beste hanka sartu. txukun xamarra geatu zaio.

THE LAST KING OF SCOTLAND (El Último Rey de Escocia) -2006-

Beldurra, grazia, rollo ona, erokeria, bortizkeria era berean transmititzen ditu Forest Whitaker handiak (zentzu guztitan) merezitako Oscar-a eman zion pelikula honetan.
Ugandara doan mediku bolondres bat da istorio honetako "hari gidatzailea" (hilo conductor? pffff...) eta han Idi Amin presidente izatera iritsi zen garaia bizitzea tokatuko zaio.
Idi Amin sona handiko presidente Ugandarra izan zen 1971 eta 1979 artean egin zituen bortizkeriengatik.
Interpretazio earra, pelikula entretenigarria eta kalitatezkoa.
ONENA: Forest Whitaker (Una vez más...)
TXARRENA: Pertsonaia protagonista ez zait oso sinesgarria egin, "demasiao pardillo"
BITXIKERIA:
-Expediente X-eko Scully ikus dezakegu look zeharo ezberdin batekin.
-Torturaren eszena, Richard Harris-en "Un hombre llamado caballo"- ren revival-a da. Qué dolor....

CELDA 211 -2009-

Gartzeletako pelikulak ia ia genero ezberdin bat bezala hartu daitezke. Normalean ihesaldien prestaketan oinarritzen dira (La gran evasión, Le trou, Cadena prpetua, Fuga de Alcatraz...) edo baita benetako gertakarietan ere ( En el nombre del padre...).
Kasu honetan berriz ikuspuntu ezberdin bat ematen dio Daniel Monzon zuzendariak gartzeletako filmeari.
Istorioaren hasera puntua nahiko "rebuscaua" iruditu zaidan arren, ondoren ekarriko duen guztiak berehala ahaztarazten dizu.
Luis Tosar-en Malamadreren pertsonaiak indar haundia duen arren, beste pertsonaiaek oso ongi konpletatzen dute errepartoa.
Tentsioa irabaziz doa metraian zehar bukaera handira arte. (interpretazio ezberdinetara irekia, portzierto.
Pelikula espainiarra izateko EARRA!!!
ONENA: Gauza asko:
-Tosar "se sale"!
-Protagonistaren papera aktore "ezezagun" bati eman izanak istorioa sinesgarriagoa egiten du.
-Erritmoa eta tentsioa
-ETA-ko presoen erabilera
TXARRENA:
Antonio Resines encasillatuegia daukat buruan eta ez zait sinesgarri egiten, baña tira, badu bere "momentazoa" jajajaja!
ETA-kideak elkarren artean batuan hitzegiten al dute errealitatean??? Min pixkat eman dit belarrira...
BITXIKERIA:
-Luis Tosar eta Marta Etura, bikotea dira bizitza errealean.
-Bardem-en anaia ikus dezakegu "el Apache"-ren paperean

EL SECRETO DE SUS OJOS -2009-

Latza pelikula! Juan Jose Campanella-ren pelikula argentinar hau izugarria iruditu zait. Ricardo Darín dugu protagonista (nueve reinas, el hijo de la novia...)eta bera, eta beste aktore guztiak, guztiak, guztiak izugarri ondo daude.
25 urte atzerago jarraitu zuen ikerketa batean oinarrituta liburu bat idazten dabil gure protagonista eta gogoeta egiten duen neurrian gertakariak azaltzen dizkigu.
Amodio istorioa, bortxaketa, hilketa, ikerketa, suspensea, humore puntu bat...
Denetik duen istorio bikaina ederki borobildua!!!
ONENA: Interpretazio guztiaaaaaakkk!
TXARRENA: Pelikula hegoamerikar hauek ikusterakoan, aurreneko minutuak hizkerara ohitzen pasatzen dituzula; baina pena merezi du, bai horixe!
BITXIKERIA: Hasieran, Darín-en kanetan fijatzea gomendatzen dizuet flashback-ekin situatzeko OK?

MY DARLING CLEMENTINE (Pasión de los fuertes) -1946-

Seguruenik western generoan gehien errepikatu den istorioa da honako hau: Wyatt Earp, bere anaiek eta Doc. Holliday ek Clampton anaiekin izandako duelua OK Corral famatuan.
Western modernoetan ikusia neukan, "Tombston" Kurt Russel eta Val Kilmer-ekin eta "Wyatt Earp" Kevin Costner eta Dennis Quaid-ekin. Oraingo honetan John Ford-en bertsio klasikoaren aurrean gaude, Henry Fonda eta Victor Mature-rekin. Denek dute bere puntua, denetan tentsioa handitzen doa azken duelurarte...
Azken honetan, pertsonaietan gehiago sakontzen du filmearen iraupena laburragoa izan arren. (Costner-ena adibidez oso luzea da...)
Beste hainbat filmek historio berbera kontatzen dute: "Duelo de titanes" (Burt Lancaster eta Kirk Douglas), "La hora de las pistolas" (James Garner eta Jasorn Robards)...
Western-ak gustoko izan ezkero, ikusi beharreko pelikula.
ONENA: Clampton-tarren aitak bere semeari botatako bronka: "Si sacas la pistola que sea para matar!"
TXARRENA: Beti bezala, txuri beltzeko pelikulek atzeraka botatzen gaituztela batzuetan...
BITXIKERIA: Izenburu originalak kantu bati egiten dio erreferentzia. Kantu horrek badu euskarazko bertsioa!!! Ene maite, ene maite, ene maaaaaaaaite Kattalin...

TO BE OR NOT TO BE (Ser o no ser) -1942-

Ser o no ser, 1942koa, Ernest Lubitsch-ena, pfff... seguru Garci-ren programan ateratzen ziren entendido haiei bakarrik gustatzen zaizkien pelikula tostonazo horietako bat dela... Ba ez!!!
Neu ere harritu egin naiz erritmoz beteriko filme dibertigarri, entretenigarri, IZUGARRI honekin!
Naziak Varsovia okupatu zutenean dago kokatua filmea. Teatro konpainia batek, hainbat nazi ordezkatuko ditu, gestapoko espia baten informazioa bere helburura iristea ekiditeko, bitartean, senarra, emaztea eta maitalearen tirabirak nahasten direlarik.
Gaur egun "comedia de enredo" deitzen dena baina oso, oso, oso fina. Oso gag landu eta barregarriak elkarren artean maixuki lotuta.
ONENA: Krixton inpresio onakin lagatzen dizu. DENA, DENA, DENA.
TXARRENA: Beti gauza bera esaten dut baina; Pelikula hauenganako dugun aurreritzi negatiboa...
BITXIKERIA: Ziur nago, Tarantinok erreferentzi (edo zerbait gehiago) bezala hartu zuela pelikula hau Malditos Bastardos egiteko. Antzekotasuna nabaria da!!! Aaaamigo...
P.D.: BENETAN, PELIKULA LATZA. FLIPATU IN DET!!! JAJAJA!! DENOI GOMENDATZEN DIZUET!

LA CABINA -1972-

Jose Luis Lopez Vazquez-en heriotzaren berriarekin batera ikusi dut Merceroren erdi metrai hau eta egia esan bere garaian "puntazo" bat izango zen seguru!
Alde batetik, zine espainiar ezberdin eta ausarta da eta López Vazquez perfekto dago.
Bestetik, esan nahiaren asuntoa dago. Dirudienez garaiko diktaduraren metafora bat da. Ziurrenik hala izango da eta badu zentzua baina grazia egin dit beste zinezale batek honi buruz dioena:

"Y lo de la metáfora del franquismo y su subliminal crítica pues qué queréis que os diga, cada uno puede ver metáforas y subliminalidad donde le dé la real gana ¿Qué no? Pues nada, nada, pongo unos ejemplos aquí abajo de películas subliminales con metáfora:
• "Titanic": Película premonitoria de la Revolución Rusa sin lugar a dudas. Ese iglú de tierras frías que arremete contra la sociedad opulenta y capitalista ¿qué es si no?
• "La reina de África": Film colonialista que subliminalmente sugería una monarquía títere para toda África. Más tarde se intentó hacer lo mismo con "El rey león".
• "Toro salvaje": Metáfora antitaurina sobre la perra vida del toro obligado a embestir para sobrevivir.
• "Monstruos S.A.": Película financiada subrepticiamente por todos los tiranos del mundo para mostrarnos que todos los monstruos tienen una cara buena.
• "El Señor de los anillos": Sin duda el gremio de joyería está detrás de ella.
Nada hombre, un neozelandés viendo "La cabina" seguro que piensa: "¡Oh my God, qué metáfora más subliminal del franquismo!". Seguro. "

Jajajaja! Hombre, ez zaio arrazoirik falta baña kasu honetan seguraski hala izango zen...
ONENA: Garairako originaltasuna eta Lopez Vazquez bera, ahotsa erabili gabe gauza asko trasmititzeko gai dena eta genero serio batean gainera.
TXARRENA: ...
BITXIKERIA: Dirudien bezala, diktaduraren metafora bada, garaiko zentsoreak ez ziren konturatu eta ez zuten oztoporik jarri...

SUNSET BOULEVARD (El Crepúsculo de los Dioses)-1950-

Beti bezela pereza pixkatekin hasi naiz pelikula hau ikusten, izan ere, gehiago edo gutxiago, denok dugu pelikula zaharrak aspergarriak direnaren aurreritzi hori.
Baina segituan igertzen da klasiko hauek zergatik diren KLASIKOAK.
Billi Wilder-en filme honetan, zine mutuko izar ohi baten gainbeheraren ondorioak agertzen zaizkigu; ez du onartzen bere ospe garaiak pasa zirela eta diru faltan dabilen gidoilari gazte bat kasualitatez ezagutu eta berriz ere pantailara itzultzen saiatuko da. Inork ez du adorerik aktoresari egia esateko...
Gaur egun ez da horrelako gidoi landu eta borobilik erraz ikusten, ez horrelako dialogorik, ezta gutxiagorik ere. Aspaldian arlo horretan agian L.A. Confidential (1997) aipatu dezakegu, gai antzekoaz diharduena...
Antzezlanei dagokionen berriz William Holden primeran dago eta Gloria Swanson (niretzat gaur arte ezezaguna) ezinhobeto "diva" eroaren paperean!!!
ONENA: Gidoi borobila.
TXARRENA: Ia beti gauza bera esaten dut filme zahar hauei buruz: Aurreritzi eta ezjakintasunagatik orain arte ikusi ez izana.
BITXIKERIA: Buster Keaton zahar bat eta Cecil B. DeMille (Los 10 mandamientos-en zuzendaria) ikus ditzakegu bere buruarena egiten.

AGORA -2009-

Zine haundira (aurrekontuari dagokionean behintzat) jauzi egin du oraingoan Amenabarrek, eta banuen kezka ea zer moduz irtengo zitzaion. Soberan erakutsia zuen bere talentua inguru kontrolatuagoetan, pertsonai gutxi, eskenatoki txikiak, historio pertsonalagoak, hala nola Tesis, Mar Adentro, Los Otros etab.
Nire ustez beste behin garaile irten da zuzendari espainiarra. Filme handia egin du zentzu guztietan, historio mamitsua, pertsonaia ezohizkoa eta elkarrizketa interesgarriak.
Erlijioen alde txarrena erakusten digu filmeak eta nola gizakien arteko tirabirek jakintza oztopatu izan duten.
ONENA: Gauza asko.
1)Gatazka momentu gordinenetan kamara nola espaziora aldentzen den. Gure arteko gatazkak, jakintza unibertsalaren aldean huskeriak direla primeran islatzen du.
2)Elkarrizketa didaktikoak! (zinean zeharo ezohikoak!!)
3)Apolonioren konoaren gainean kamarak egiten duen mugimendu argigarria!!
TXARRENA: Errepartoko aktorerenbat flojo xamarra
BITXIKERIA: Askoren kexa da ez dagoela amodio istoriorik filmean... bale, ez dago ohizko istorio roxa pastelik, baña zer da Orestesek eta Davok Hypatiagatik sentitzen dutena, eta Hypatiak izarrengatik eta baita bia hauengatik sentitzen duena? Davoren barkameneko eszenan zer dago ba maitasuna ezezik???

ZOMBIES PARTY -2004-

Nahiko parre egin det pelikula honekin, humore ingelesa zombiekin nahastuta!! jajajajajajaja!
Beti pentsatu izan dugu oso baldarra izan behar dela zombi makal horietako batek harrapatzeko eta pixkat ridikuloa geratzen dela filmea egiterakoan. Honentzako soluzioa zein da?
Bi aukera:
-Zombiak basatiago b...ihurtu eta korrika, jauzi etab. egin dezatela (28 dias despues eta 28 semanas despues filmetan bezala (jarto!)
-Edo makalak direla asumitu eta protagonistek nahiko erraz hil ahal ditzatela. (kasu honetan bezala). Hori bai humore beltza a tope!
Oso dibertigarria!!!!
ONENA: Atentzioa deitu gabe zombi artetik pasatzeko sistema, jajajaja!
TXARRENA: Filmea oharkabean pasatu izana...
BITXIKERIA: Protagonistaren aitaordekoa Love Actually filmean ere ikus dezakegu (pelikula gomendagarria portzierto)Gehiago Irakurri

DOCTOR ZHIVAGO -1965-

Txikia nintzenean, gure etxean bazen musika kaxa bat, ireki eta kantuari jarraituz dantzari batek birak ematen zituena. Horrenbeste urteren ondoren, kantu horrekin topatu naiz berriz filme hau ikusterakoan.
David Lean-en klasiko haundi hau, oraindik ikusi gabe neukan (beste hainbat bezala) eta gusto...ra ikusi dut nahiz eta zuzendari honen Lawrence de Arabia gehiago gustatu zitzaidan.
1917 errusiar iraultzan kokatzen da filmea eta gerra garaian, mediku poeta baten gorabeherak azaltzen ditu. Bi emakumeenganako maitasunak ere nahiko buruhauste ematen dizkio.
Istorio ederra , gidoia, argazkilaritza, musika... 5 Oscar irabazi zituen urte hartan.
ONENA: Amaiera krudela.
TXARRENA: Emaztearen pasotismoa..?¿?¿?¿
BITXIKERIA: Gabonetako loteriaren musika ere entzun dezakegu filmean.Gehiago Irakurri

INGLORIOUS BASTERDS (Malditos Bastardos) -2009-

Bueno, bueno, zer iruditu zaizue Tarantinoren azkena?
Egia esan ez nuen gehiegi espero zinera joan nintzenean baña (agian horretxegatik) gustora irten nintzen.
Bale, ez da serioegi hartu behar pelikula ze bestela zulo pila bat aurkitu dakizkioke baña puntazo bezala, haundia... iruditu zait. Beti bezala elkarrizketa luze eta bitxiak, humore beltza eta ohizko odol dosia. Gerrako pelikulak hankaz gora jarri ditu Tarantinok, ezer ez da dirudiena eta gauzak ez dira batek espero bezala gertatzen. Horregatik bakarrik merezi du aipamena pelikula honek.
Ah hori bai, Tarantinori II.mundu gerratean gertatutakoa bost axola! Bere bertsioa egin du... ta zergatik ez??
ONENA: Hizkuntza nahasketa eta western momentua.
TXARRENA: Bradd Pittek guztioi adarra jotzen digula dirudi bere Popeye aurpegi horrekin, baña badu bere puntua!!
BITXIKERIA: Tarantinok izenburuko "bastards" "basterds" idaztea erabaki zuen, horrela ahoskatzean zakarrago dirudielako.Gehiago Irakurri

LEHIAKETA

Aspaldiko partez lehiaketa martxan:

Nor da irudiko aktoresa?
Zein pelikula da?

Erantzun zuzen bakoitzeko puntu bat. Erantzunak beti bezala uberander@hotmail.com era bidali, blogean bertan erantzun ezkero besteek erantzuna ikus bait dezakete!!!

Seppuku (Harakiri) -1962-

Gaur egungo zinearen erritmoarekin ohituta, batzutan pereza ematen du horrelako pelikula bat ikusten hastea. Batzuetan arrazoiarekin ze lo hartzeko aproposak direnak ere badira, baina hau ez da kasu horietako bat.

Nahiz eta gaurko pelikulen aldean motela izan, Kobayashi-ren filme hau izugarri gustatu zait.

Bake garaian miserian bizi den samurai bat klan batengana zuzentzen da bertan ohorez bere buruaz beste egiteko (harakiri-a). Bertan, erabaki hori hartzera eraman duten nondik norakoak kontatzen ditu.

ONENA: Istorioa aurrera joan ahala, nola guztiak zentzua hartzen duen.

TXARRENA: Lehen aipatutako aurreritziengatik orain arte ikusi ez izana eta agian metraia pixkat soberan: 135 min.

PD: Jaaarto!!!

A STREETCAR NAMED DESIRE (Un tranvía llamado deseo) -1951-

Tennessee Williams-en antzezlana maixuki antzeztu zuten Marlon Brando, Vivian Leigh, Karl Malden eta Kin Hunter-ek.
Elia Kazan-ek zuzenduta, antzerki kutsu handia duen filmea da hau, teknikoki ezer berezirik ez badu ere, interpretazio apartetan oinarritzen dena.
Brando ikono bihurtu zuten paperetako bat izan zen hau, indartsua eta energiaz beteta.
ONENA: Filmea interpretazioetan oinarritzen dela. Eskenatoki eta errekurtso urriekin zine ona egin daitekenaren erakusgarri.
TXARRENA: Brando pantailan ez dagoenean filmeak beherakada nabari duela.
BITXIKERIA: Harrigarria badirudi ere, 4 protagonistetatik Oscar-ik gabe geratu zen bakarra Marlon Brando izan zen!!!

BLOW UP (Deseo de una mañana de verano) -1966-

Michelangelo Antonioni-ren klasiko hau ikusi ondoren batek zera pentsatzen du, bere estreinu urtean agian berritzailea, ausarta edo erotikoa izan zitekeen filme batek 30 urteren ondoren ezaugarri horiek mantentzea ia ezinezkoa dela.

Bestalde, zinearen erritmoa ere asko aldatu da. Gaur egungo ikusleak 15 minuturo gertakari bat ikustea behar du arreta ez galtzeko eta horrelako filme bat ikustea astuna gertatzen da.

Filmearen haria simplea da, baina tartean honekin zerikusirik ez duten gertakari batzuek deskolokatuta utzi naute.

Onena: Neska politak ikusteko aukera

Txarrena: Filme arraaaaaaaaaaroa

Bitxikeria: Vanesa Redgrave gazte gazte bat ikus dezakegu