
Beti bezela pereza pixkatekin hasi naiz pelikula hau ikusten, izan ere, gehiago edo gutxiago, denok dugu pelikula zaharrak aspergarriak direnaren aurreritzi hori.
Baina segituan igertzen da klasiko hauek zergatik diren KLASIKOAK.
Billi Wilder-en filme honetan, zine mutuko izar ohi baten gainbeheraren ondorioak agertzen zaizkigu; ez du onartzen bere ospe garaiak pasa zirela eta diru faltan dabilen gidoilari gazte bat kasualitatez ezagutu eta berriz ere pantailara itzultzen saiatuko da. Inork ez du adorerik aktoresari egia esateko...
Gaur egun ez da horrelako gidoi landu eta borobilik erraz ikusten, ez horrelako dialogorik, ezta gutxiagorik ere. Aspaldian arlo horretan agian L.A. Confidential (1997) aipatu dezakegu, gai antzekoaz diharduena...
Antzezlanei dagokionen berriz William Holden primeran dago eta Gloria Swanson (niretzat gaur arte ezezaguna) ezinhobeto "diva" eroaren paperean!!!
ONENA: Gidoi borobila.
TXARRENA: Ia beti gauza bera esaten dut filme zahar hauei buruz: Aurreritzi eta ezjakintasunagatik orain arte ikusi ez izana.
BITXIKERIA: Buster Keaton zahar bat eta Cecil B. DeMille (Los 10 mandamientos-en zuzendaria) ikus ditzakegu bere buruarena egiten.


