Zine haundira (aurrekontuari dagokionean behintzat) jauzi egin du oraingoan Amenabarrek, eta banuen kezka ea zer moduz irtengo zitzaion. Soberan erakutsia zuen bere talentua inguru kontrolatuagoetan, pertsonai gutxi, eskenatoki txikiak, historio pertsonalagoak, hala nola Tesis, Mar Adentro, Los Otros etab.
Nire ustez beste behin garaile irten da zuzendari espainiarra. Filme handia egin du zentzu guztietan, historio mamitsua, pertsonaia ezohizkoa eta elkarrizketa interesgarriak.
Erlijioen alde txarrena erakusten digu filmeak eta nola gizakien arteko tirabirek jakintza oztopatu izan duten.
ONENA: Gauza asko.
1)Gatazka momentu gordinenetan kamara nola espaziora aldentzen den. Gure arteko gatazkak, jakintza unibertsalaren aldean huskeriak direla primeran islatzen du.
2)Elkarrizketa didaktikoak! (zinean zeharo ezohikoak!!)
3)Apolonioren konoaren gainean kamarak egiten duen mugimendu argigarria!!
TXARRENA: Errepartoko aktorerenbat flojo xamarra
BITXIKERIA: Askoren kexa da ez dagoela amodio istoriorik filmean... bale, ez dago ohizko istorio roxa pastelik, baña zer da Orestesek eta Davok Hypatiagatik sentitzen dutena, eta Hypatiak izarrengatik eta baita bia hauengatik sentitzen duena? Davoren barkameneko eszenan zer dago ba maitasuna ezezik???
No hay comentarios:
Publicar un comentario